Seminarium 1

Czakra Podstawy

Moc oddechu

Trudno jest zdefiniować oddech w kilku słowach. Oddech jest samym życiem w każdym stworzeniu, a tym, co utrzymuje wszystkie cząsteczki ciała razem, jest siła oddechu. Kiedy ta moc staje się słabsza, siła wola traci kontrolę nad ciałem. Tak jak moc słońca utrzymuje wszystkie planety, tak siła oddechu utrzymuje wszystkie organy. Oddech oczyszcza także ciało, przyjmując nowe, świeże życie i wydalając wszystkie gazy, które powinny zostać wydalone. Odżywia ciało, wchłaniając z kosmosu ducha i substancję, które są bardziej potrzebne niż wszystko, co człowiek je i pije. Cały mechanizm ciała działa dzięki sile oddechu, a każde zaburzenie w działaniu tego mechanizmu jest spowodowane nieregularnością oddechu. Dlatego lekarze wyczuwają zaburzenia zdrowia pacjenta, mierząc jego puls lub słuchając bicia jego serca. Lekarz stwierdzi, że to choroba ciała na planie fizycznym spowodowała zmianę pulsacji i uderzeń serca, ale mistyk wie, że jest to spowodowane oddechem.

Oddech w każdym z aspektów działa w inny sposób. W każdym z kierunków oddech wykonuje określoną pracę. Oddech ma szczególne oddziaływanie na każdy organ ciała. Ma również szczególny wpływ na każdy element, z którego składa się ciało fizyczne. Każdy ruch, który wykonujemy, jest kierowany siłą oddechu, a jednocześnie sam oddech ma moc zatrzymania każdego ruchu. Na przykład chodzenie, bieganie, siedzenie i stanie są czynnościami wykonywanymi przez siłę oddechu, a drżenie, dreszcze bezładne ruchy rąk lub stóp bez kontroli wskazują na brak mocy w oddechu. Choroby, zwłaszcza takie jak nerwowość, kołatanie serca i paraliż, wynikają z braku mocy w oddechu. Wszystkie choroby płuc są spowodowane nierównomiernością oddechu. Kłopoty z mózgiem i jelitami są również spowodowane brakiem regularności oddechu. To pokazuje, że oddech jest kluczem do zdrowia, które jest źródłem całego szczęścia w życiu.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Kultura oddechu

Oddech ma do wykonania różne prace w mechanizmie ciała. Głód i pragnienie, zdolność jedzenia i picia, jest możliwa dzięki oddechowi. Zamykanie i otwieranie oczu oraz aktywność wszystkich narządów jest kierowane mocą oddechu. Wydalanie wszystkich gazów i odchodów jest również kierowane przez oddech. Każda aktywność ciała, zewnętrzna i wewnętrzna, kierowana jest przez oddech. Dlatego zaburzenie oddechu powoduje choroby, a jego harmonia reguluje zdrowie. Wielu lekarzy poszukuje przyczyn chorób, podczas gdy mistycy zwracając uwagę na oddech szukają przyczyn w oddychaniu. Zgodnie z punktem widzenia mistyka naturalny pełny oddech daje doskonałe zdrowie jednak na sto osób żadna nie oddycha prawidłowo. Każdy bramin, gdy jego dziecko osiągnie wiek dziesięciu lat, uczy je właściwej metody oddychania. Ponieważ powszechną rzeczą jest, to że każdy oddycha nieprawidłowo, rzadko zdarza się że człowiek uświadamia sobie, iż jego oddech jest nieprawidłowy.

Powietrze pobierane i wydalane, które człowiek odczuwa w nozdrzach lub płucach jest tym, co zwykle nazywamy oddechem. W rzeczywistości jest to jednak tylko pień drzewa, które ma wiele gałęzi. Według lekarza płuca są kanałem oddechu, ale dla mistyka płuca to gałęzie drzewa. Inne gałęzie docierają do wszystkich części ciała. Owo drzewo ma korzeń w ciele oraz centra, w których gałęzie łączą się z pniem. W ciele człowieka jest pięć takich centrów. Oddech ma swoje szczególne działanie w każdym z nich. Studiując mistycyzm każdy szubko odkryje, że życie człowieka zależy od działania tych centrów. Ogólnie centra są zablokowane od wewnętrznej strony ciała dlatego dają słabe światło. Możemy to zobrazować wyobrażając sobie że oddech to gaz, a centra, to latarnie. Kiedy ośrodki nie są w dobrej kondycji, marnują się, ale to nie wszystko, człowiek zostaje pozbawiony pełnego doświadczania życia.

Moce uważane za nadprzyrodzone stają się naturalne, gdy człowiek zaczyna prowadzić naturalne życie. Pierwszą lekcją naturalnego życia jest właściwy oddech. Wiele osób oddycha połowicznym oddechem, inni ćwierć oddechem, albo i jeszcze mniejszym. Dzięki prawidłowemu oddychaniu można uniknąć wielu schorzeń, takich jak choroby płuc czy choroby nerwowe. Istnieje określony kierunek, którym podąża oddech, przynosząc na przykład sen. Jest to ten sam kierunek, który przynosi wigor lub zmęczenie. Człowiek dzięki oddechowi, wykonując pracę fizyczną może stać się silniejszym podczas gdy inny wykonując tę samą pracę może stać się zmęczony i wyczerpany. Robotnicy w Indiach, którzy muszą podnosić wielkie ciężary, znają pewien szczególny sposób oddychania i gdy go opanują, mogą unieść wiele, dużo pracować nie odczuwając jednocześnie wielkiego zmęczenia. Istnieje wiele powodów, dla których ludzie nie oddychają prawidłowo, ale jednym z nich jest brak edukacji w tym zakresie. Ponieważ zdrowie jest ważniejsze niż cokolwiek innego na ziemi, a zdrowie zależy całkowicie od oddechu, który jest samym życiem, koniecznym jest, aby kultura oddechu znalazła swoje kluczowe miejsce.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Prana

Oddech według sufickiej terminologii nazywa się Nafas. Oddech rozpościera się w całym ciele niczym drzewo, a jego pień jest wyczuwany przez człowieka, i to właśnie ten pień w potocznym języku nazywa on oddechem. Gałęzie tego drzewa mistyk określa różnymi nazwami. Postrzega on całe ciało, jako roślinę oddechu. W Sanskrycie oddech nazywany jest Praną, co oznacza samo życie. Rozprzestrzenia on życie i magnetyzm do wszystkich części ciała, ponieważ oddech sam w sobie jest życiem i jest magnetyzmem. Deformacja sylwetki i wyglądu jest często spowodowana zaburzeniem oddechu. Brak proporcji ciała, w jego formie i sile, jest również spowodowana brakiem harmonii w oddechu. Ćwiczenia fizyczne i ćwiczenia emisji głosu pozwalają rozwinąć oddech w różnych częściach ciała. Zjawisko takie szczególnie wyraźnie widać w palcach skrzypka. Przez ciągłą praktykę gry na skrzypcach wprowadza on rodzaj magnetyzmu, życia, w struny, których dotykają jego palce. Ten przykład jest wyraźnym dowodem na to, że to nie palce grają ani skrzypce, ale że są one instrumentami życia.

Znaczenie oddechu dopiero niedawno stało się znane światu naukowemu i niestety duża cześć tego mistycznego tematu pozostaje ciągle niezbadana. Mistycyzm został oparty na nauce o oddechu. Nie ma mistyka, czy to buddyzmie, wedantyzmie, czy sufizmie, który korzystałby z innego procesu niż oddech. Oddech jest zarówno pierwszą jak i ostatnią lekcją.

Mistyk nabywa zdolność do posyłania oddechu do dowolnej części swojego ciała. W ten sposób jest w stanie wysłać życie, blask i magnetyzm do dowolnej cząstki swojego ciała. Na pytanie: „Czy wysyła oddech siłą swojej woli?” - można odpowiedzieć „tak”, jednak nie jest to do końca prawdą. Jeśli skrzypce nie mają strun, nie można na nich grać siłą woli. Dopóki adept nie zrównoważy swojego oddechu, nie uzyska nad nim kontroli, nie oczyści go i nie opanuje, nie przyniesie on właściwego efektu. Dlatego nie ma sensu aby człowiek próbował używać oddechu aby osiągnąć nadprzyrodzone czy specjalne siły psychiczne, dopóki nie sprawi on, że jego oddech osiągnie taki poziom, że będzie mógł działać poprawnie w ciele. Wielu zatem nie odnosi sukcesów w rozwoju duchowym, ponieważ zanim zrobią dobry użytek z oddechu w ciele, chcą wywołać niezwykłe zjawiska psychiczne. Nie można dobrze zagrać muzyki Bethovena na rozstrojonym fortepianie. Ciało jest instrumentem odbioru każdego doświadczenia, czy to pochodzącego ze świata fizycznego czy duchowego, i nie jest słuszne twierdzenie, że ciało nie ma znaczenia, i że liczy się tylko duch. To tak, jakby powiedzieć, że nie ma znaczenia, czy instrument jest nastrojony i liczy się tylko muzyka. Mechanizm ciała jest tak skonstruowany, że w każdym kierunku oddech wykonuje określoną pracę, do tego stopnia skomplikowaną, że na przykład poziom jego siły jest różny po prawej i lewej stronie. Poprzez dogłębne studium oddechu poszukiwacz prawdy odkryje, że tak jak każda cząsteczka jego ciała jest formowana i odżywiana przez oddech, tak z tego oddechu i zależnie od niego kształtowany jest charakter człowieka.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Kanał oddechu

Oddech jest kanałem, poprzez który można otrzymać każdy przejaw wewnętrznego życia. Oddech jest strumieniem elektrycznym, który przepływa między życiem wiecznym i śmiertelną formą.

Ci, którzy rozwinęli intuicję, jakąś cudowną moc lub jakąkolwiek moc, osiągnęli to za pomocą oddechu. Pierwszą ważną rzeczą jest czysty kanał dla oddechu, a tym kanałem jest ludzkie ciało. Jeśli kanał jest zablokowany to nie ma możliwości by oddech w nim swobodnie przepływał. Powietrze samo w sobie nie jest złe, ale kiedy dotyka ziemi, ulega wpływowi ziemi, a zatem może zostać zanieczyszczone. Tak samo jest z oddechem - oddech sam w sobie jest czysty, ale jeśli kanał, przez który przepływa, jest nieprawidłowy, zostaje zanieczyszczony.

Oddech tworzy obieg przez całe ciało, a kanałem, przez który tworzy ten obieg, jest kręgosłup. Mistycy nadają temu obiegowi wielkie znaczenie i nazywają go wężem. Przedstawiają go, jako węża zjadającego własny ogon. Prawie wszystkie symbole węża reprezentują strumień oddechu. W terminologii joginów jest nazywany Kundalini. Kiedy ten strumień zostaje oczyszczony dzięki metodom oddychania, co jest pomocne nie tylko dla zdrowia fizycznego, otwiera on dostęp do intuicji i wewnętrzne drzwi, za którymi kryje się prawdziwe szczęście człowieka. Aby oczyścić ten strumień ze wszystkiego, co blokuje drogę, należy przestrzegać zasad mistycznego oczyszczania i rytmicznego oddychania. Ludzie, którzy nie zgłębili wystarczająco tematu i którzy słuchają i czytają rzeczy pobieżnie twierdzą, że poprzez ćwiczenia oddechowe otwierane są niektóre czakry - ośrodki, i że w konsekwencji może to przynieść wiele cierpienia. Ale patrząc na to z innego punktu widzenia, równie dobrze można by powiedzieć, że oczy dziecka nigdy nie powinny być otwarte, ponieważ w ten sposób będzie ono narażone na różnego rodzaju pokusy. Wszelka cnota jest w samokontroli. Nie ma cnoty w pozostawaniu „martwym”. Życie jest wartościowe tylko wtedy, gdy człowiek przeżywa je w pełni. Ludzie poszukują fenomenów, ale nie ma większego fenomenu niż sam oddech, ponieważ oddech jest życiem i światłem, i jest źródłem życia i światła. W opanowaniu oddechu kryje się tajemnica obu światów.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Kasif i Latif

Oddech przez sufich jest określany, jako Kasif i Latif. Kasif oznacza głęboki, a Latif oznacza subtelny. Głęboki oddech to ten, który jest głośny i ciężki, wytęża nerwy i płuca. Ćwiczenia z głębokim oddechem są przydatne do rozwoju mięśni i uzyskania kontroli nad nerwami. Są również dobre dla płuc i przydatne dla zdrowia fizycznego. Ale w rozwoju duchowym, dopóki oddech nie osiągnie subtelności, nie może przenikać przez ważne ośrodki w ciele i nie może sięgać wystarczająco głęboko w najgłębsze części życia człowieka.

Oddech, dla sufiego, jest pomostem między nim a Bogiem. Jest dla niego liną zwisającą ku ziemi i umocowaną w niebie. Sufi wspina się za pomocą tej liny. W języku Koranu nazywa się go Buraq - rumak, który został wysłany Prorokowi by zabrać go w podróż do nieba. Hindusi nazywają go Prana, co oznacza życie, ale symbolicznie przedstawiają go, jako ptaka nazwanego w sanskrycie, Garuda, na którym podróżował bóg Narayana.

Nie istnieje mistyczna ścieżka, w której oddech nie miałby największej wagi w rozwoju duchowym. Gdy człowiek dotknie głębi własnej istoty za pomocą oddechu, łatwym staje się dla niego osiągać jedność ze wszystkim, co istnieje na ziemi i wnbsp;niebie.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Oddech - wehikuł Jaźni

Oddech jest tajemnicą, to w nim ukryta jest tajemnica życia. Oddech dowodzi istnienia życia niewidzialnego. Oddech jest słyszalny i jednocześnie niesłyszalny. Oddech jest widoczny i jednocześnie niewidoczny. To pewien stopień aktywności oddechu i pojemności, z jaką działa, czyni go słyszalnym. To pokazuje, że istnieje coś, czego jesteśmy świadomi, lecz nikt nie zna jego źródła, które jest aktywne w każdej chwili dnia i na podstawie, którego stworzony jest mechanizm natury i sztuki.

Nikt nie jest w stanie wyjaśnić, skąd przybył do tego śmiertelnego ciała i nikt nie może stwierdzić, dokąd się udaje, kiedy opuszcza to gliniane ciało. Można jedynie stwierdzić, że coś pełne życia przybyło i utrzymywało to śmiertelne ciało przy życiu, a następnie opuściło je, udowadniając, że samo ciało, które kiedyś uważano za żywe, nie było tak naprawdę żywe, jedynie samo życie było żywe. To dowodzi intelektowi, nawet pozbawionemu wiary, że istnieje jakieś źródło, z którego przychodzi życie i że powraca ono ponownie do tego samego źródła. Prawdziwa jaźń człowieka jest częścią jego istoty, która wie, że istnieje, jest świadoma siebie. Kiedy ta jaźń weźmie oddech, jako swój wehikuł, zamiast ciała, wówczas wznosi się w górę na najwyższe wyżyny, ku celowi, który jest źródłem i początkiem wszelkiego stworzenia.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Mistycyzm oddechu

Oddech jest słyszalny i widoczny, a kiedy osoba duchowa, poprzez ćwiczenia duchowe, wzmocni i oczyści oddech, staje się on bardziej czytelny, jako światło i dźwięk. Życie i światło, tak naprawdę, są jednością. Oddech jest życiem i ten sam oddech jest światłem. W rzeczywistości oddech jest światłem wszystkich zmysłów. Zmysły wzroku, węchu, smaku, słuchu i dotyku postrzegają wszystko poprzez światło oddechu. Kiedy oddech jest nieobecny w ciele, ciało z całym swoim doskonałym mechanizmem staje się bezużyteczne. Jest zatem rzeczą naturalną, że każdy zmysł zostaje wzmocniony i staje się intensywniejszy, gdy oddech zostanie rozwinięty i oczyszczony.

Przyczyna, dla której chorzy i słabi oraz fizycznie delikatni ludzie często mają wizje, jest taka, że z powodu mniejszej ilości ciała, tłuszczu i krwi, żyły i tętnice ciała oraz narządy wszystkich zmysłów są wolne i nie są zablokowane, tak jak u wysportowanej osoby. W związku z tym, oczywiście, zmysły wyostrzają się, a człowiek postrzega więcej niż to, co znajduje się w zwykłym zakresie percepcji. Również podczas snu taka osoba, odbiera wrażenia ze świata wewnętrznego, ponieważ w tym czasie wewnętrzny zmysł, który można nazwać źródłem zmysłów, odwraca się, że tak powiem, od świata zewnętrznego i zaczyna postrzegać świat wewnętrzny.

Mistyk za pomocą ćwiczeń rozwija i oczyszcza oddech. Dlatego dla niego, po pewnym czasie, wszystko staje się jasne w świecie zewnętrznym i wewnętrznym. Są tacy, którzy dostrzegają przed sobą światło, niektórzy zauważają przed sobą kolory, są też tacy, którzy dostrzegają przed sobą kształty. Kiedy opowiadają o tym innym, którzy nie mogą obserwować takich zjawisk, są uważani za fantastów, a ludzie często się z nich śmieją. Sufi nie opowiada zatem o żadnym z takich doświadczeń innym. Uważa, że to nie jest ich świat i nie będą w stanie go zrozumieć, chyba że oni również sięgną tej płaszczyzny. Nie ma powodu, aby mówić o swoich doświadczeniach innym. Jeśli ktoś robi to z próżności i dumy, jego następnym krokiem będzie wyolbrzymianie i koloryzowanie. Jeśli coś sprawia, że ktoś czuje się wywyższony ponad innych, jest oczywistym, że będzie skłonny uczynić to jeszcze bardziej imponującym. Poza tym, to w ludzkiej naturze tkwi pragnienie zainteresowania przyjaciół swoimi upodobaniami, a jeśli ktoś jest zachwycony czymś, co zobaczył, z pewnością spróbuje uczynić to jeszcze bardziej interesującym przez dodanie nieco przesady. Tych dwóch niebezpieczeństw na drodze duchowej musi być świadomy przed rozpoczęciem podróży. Z tego powodu mistycyzm stał się tajemną ścieżką, z którą nie każdy może igrać.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata I

 

Pełny Oddech

Oddziaływanie oddechu na ciało przypomina oddziaływanie pogody na przyrodę. Ponieważ ciało i umysł działają i reagują na siebie nawzajem, zatem wpływ oddechu zajmuje centralne miejsce w kierowaniu zarówno umysłem, jak i ciałem. Każda emocja jest wywoływana przez oddech przepływający w określonym kierunku, a także przez stopień i jego siłę. Istnieją trzy różne rytmy oddechu, które mają wpływ na umysł. Powolny oddech zapewnia spokój umysłowi, a wszystkie zdolności twórcze umysłu mają zakres pracy określony przez ten rytm. Umiarkowany oddech pomaga umysłowi kontynuować jego działania. Jeśli ktoś chciałby sporządzić plan pracy lub chciałby wykonać określoną pracę, powolna aktywność oddechu, o której mowa powyżej, nie byłaby pomocna, choć dla poezji lub muzyki bardziej pomocna jest powolna aktywność oddechu. Szybki rytm oddechu powoduje zamęt, chociaż daje siłę do aktywności fizycznej. Można biegać szybciej lub lepiej pływać, gdy rytm oddechu jest szybszy. Gdy zaś jego rytm jest zbyt szybki, wprowadza zamęt w umyśle i wyczerpanie w ciele.

Ten, kto nie oddycha w pełni, czyli inaczej mówiąc swobodnie i głęboko, nie może być ani fizycznie zdrowy, ani korzystać w pełni ze swoich zdolności umysłowych. Bardzo często zdarza się, że przez to wykształceni i inteligentni ludzie nie są w stanie pracować tak, jak sobie tego życzą i nie są w stanie dokończyć pracy, której się podjęli. Czasami uważamy, że to słabość fizyczna lub słabość psychiczna jest powodem lub brak entuzjazmu czy utrata pamięci, nie wiedząc, że bardzo często jest to kwestia uregulowania oddechu. Najczęściej ludzie myślą, że to zmęczenie lub wyczerpanie zmysłów zewnętrznych uniemożliwia im myślenie, ale w rzeczywistości jest to brak właściwego oddychania, ponieważ właściwe oddychanie może sprawić, że umysł stanie się jaśniejszy, a zewnętrzne narządy zmysłów bardziej zdolne do odbioru. Pokazuje to, że umysł może żyć pełniejszym życiem dzięki temu, co nazywam pełnym oddechem. Dla sufiego oddech jest zatem kluczem do koncentracji. Sufi, że tak powiem, okrywa swoją myśl oddechem. To wyrażenie Rumiego zinterpretowałbym, tak że Sufi składa swój umiłowany ideał w pełnym oddechu. Pamiętam, jak mój Murshid powiedział, że każdy oddech wzięty ze świadomością Jedynego Umiłowanego, jest jedynym zyskiem, a każdy oddech wzięty bez tej świadomości jest jedyną stratą jaka istnieje.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata II

 

Bądź świadomy każdego oddechu

To dzięki sile oddechu zwierzęta znajdują pożywienie, to dzięki niemu wyczuwają, co muszą jeść, a czego im nie wolno, i dzięki niemu także mięsożerne zwierzęta znajdują swoją ofiarę. Dzięki oddechowi niektóre zwierzęta otrzymują ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem a inne zwierzęta, gdy są chore, znajdują lekarstwo. Jeśli mniej rozwinięte stworzenie może zrobić tyle dzięki sile oddechu, o ile więcej może uczynić człowiek, jeśli tylko zna właściwy sposób by go rozwijać! To poprzez oddech ptaki otrzymują ostrzeżenia o zmianach pogody i w zależności od tego migrują stadami z jednego miejsca do drugiego. Poprzez oddech stada jeleni wyczuwają zbliżające się burze lub zmiany pogody czy zbliżanie się lwa lub tygrysa. Człowiek, jest bardziej zdolny do wyczuwania przez oddech znacznie głębszych rzeczy. Na przykład ostrzeżeń i wezwań z ziemi i z nieba. W których miejscach ma mieszkać lub w których ma się osiedlać. Potrafi rozróżniać kto jest przyjacielem, a kto wrogiem, potrafi również rozpoznawać ich zadowolenie i niezadowolenie. Niestety człowiek ze względu na jego zainteresowanie powierzchownymi kwestiami życia, nie może w pełni skorzystać z siły oddechu.

Dlatego jogini i sufi oraz wszyscy uczniowie rozwoju wewnętrznego wierzą, że oddech jest środkiem do uzyskania wszelkiej intuicyjnej wiedzy z każdego kierunku życia. Pochłonięty tysiącem codziennych spraw człowiek nie przywiązuje wielkiej uwagi do oddechu. Przez to trzyma swoje serce zamknięte na wszystkie objawienia, które można otrzymać za pomocą oddechu. Człowiek zazwyczaj nie jest świadomy swojego oddechu, jego rytmu, jego rozwoju, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest tak zmęczony, że brakuje mu tchu, lub gdy jest tak podekscytowany, że czuje że jest mu duszno, lub wtedy gdy coś zatrzymuje przepływ jego oddechu. Dla sufiego ważne jest bycie świadomym każdego oddechu. W szkołach sufickich na wschodzie członkowie pewnego stowarzyszenia biorą na siebie obowiązek przypominania o tym całemu zgromadzeniu. Zatem jeden po drugim, na zmianę, przejmuje ten obowiązek. Wołają głośno „Hosh bar dam”, co oznacza „bądź świadomy oddechu”, „Nazar bar qadam'”; zdanie to dodaje się, gdy Sufi idą, i oznacza: „Spójrz w dół i zobacz, czyje są stopy, które kroczą”.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata II

 

Długość i szerokość oddechu

Umysł jest kreatywny, a myśl jest żywa. Ale z czego umysł tworzy myśl? Z atomów sfery mentalnej. To strumień, który przyciąga pożądane atomy do utworzenia myśli, jest oddechem. Nie ten oddech, który przejawia się na zewnątrz, ale ta jego część, której działania nie odczuwa każdy człowiek. Im większa długość i szerokość oddechu, tym większe daje on pole do tworzenia myśli. Dlatego myśli mędrców i mistyków, którzy opanowali sztukę oddechu, są same w sobie bardziej materialne i kompletne, a ponadto okazują się bardziej ekspresyjne i imponujące.

Szerokość oddechu jest jego objętością. Jest to możliwe dzięki oddychaniu przez szerokie nozdrza i otwarte płuca. W szerokości oddechu zawiera się również sekret mocy głosu. Głos dowódcy, który niesie się poprzez całą armię i robi wrażenie na żołnierzach, zachęcając ich w ten sposób do walki – jego sekret tkwi w oddechu. Ali poprzez inwokację świętego słowa, które głośno wykrzykiwał na polu bitwy, powodował, u wroga drżenie ze strachu.

Długość oddechu pokazuje długość życia. Długi oddech jest oznaką długiego życia. Pochodzi on nie tylko z szerokich nozdrzy i otwartych płuc, ale także z miejsca, w którym ciało magazynuje oddech, nie tylko w nozdrzach i klatce piersiowej, ale także w głowie i brzuchu.

Są tacy, których oddech ma objętość, lub szerokość, ale niewiele długości, i są tacy, których oddech ma długość, ale nie szerokość. Ale tylko równowaga pomiędzy długością i szerokością oddechu zapewnia równowagę umysłowi.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Inspiracja

Inspiracja pochodzi ze światła rzuconego na pewną ideę, a światło pochodzi z blasku oddechu padającego na umysł. Istnieją dwa cienie, jeden rzucany na niebo, a drugi na ziemię. pierwszy znany jest mistykowi, drugi zaś znany jest wszystkim. Gdy rozwinięty oddech, jest rzucany na zewnątrz, jego blask wytwarza światło. Różne odcienie i natężenia tego światła przejawiają się jako kolory, sugerując w ten sposób mistykowi różne żywioły, które reprezentowane są przez te kolory. Ten sam oddech ma inne działanie, gdy zostanie rzucony do wnętrza. Pada on na umysł jak światło reflektora i pokazuje inteligencji przedmiot jego poszukiwań jak rzeczy widziane w świetle dziennym. W ten sposób człowiek wie, bez żadnego wysiłku ze strony jego mózgu, wszystko, to co chce wiedzieć, i przejawia się w sposób, w jaki określają to jego kwalifikacje.

Dlatego inspiracja jest jedną rzeczą, a kwalifikacje inną. Inspiracja jest idealna, gdy wyraża ją wykwalifikowana dusza. Niemniej jednak inspiracja jest niezależna od kwalifikacji. Światło, które oddech rzuca na umysł, jest w każdym przypadku inne w swoim blasku. Gdy sięga daleko, oświeca najgłębsze zakątki serca, gdzie światło nigdy nie dotarło, a gdy oddech sięga dalej, światło rzucane jest na umysł Boga, magazyn całej wiedzy, jaka istnieje.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Oddychanie i medytacja

Dlaczego hindusi nazywają oddech Prana? To dlatego, że wydobywa na powierzchnię esencję z wnętrza. Jest to strumień, który biegnie od zewnętrznych sfer do wewnętrznego ducha. To, co przynosi on ze sfer zewnętrznych do wewnętrznego ducha, jest nieporównywalnie mniejsze od tego, co przynosi z wewnętrznych sfer życia.

By ten warunek został spełniony, oddech musi być elementem ożywiającym. Naturalne jest zatem to, że oddech człowieka w pełnym zdrowiu musi przynosić zdrowie drugiemu człowiekowi, który znalazł się w polu jego obecności. Oddech mistrza musi ożywiać myśl innego człowieka, a oddech osoby duchowej musi oświetlać tych, którzy znaleźli się w polu jego obecności. Poprzez oddech osoba rozwinięta duchowo może przekazać swoją energię fizyczną, siłę myślenia i swój duchowy wpływ innym osobom, z którymi ma kontakt. Bez wątpienia oczywistym jest, że jeśli ten, kto pragnie się podzielić (energią - przyp. tłum.), nie ma wystarczającej mocy do jej przekazania lub istnieje większe zapotrzebowanie na jego moc a niewiele mu jej zostało, to załamuje się. Dlatego sufi uważają oddychanie związane z medytacją za znacznie ważniejsze niż jedzenie, sen czy wygoda lub cokolwiek innego na świecie.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Oddech przypomina wodę

Oddech przypomina wodę. Przepływ oddechu jest jak przepływ strumienia. Wdychanie i wydychanie przypominają odpływ i przypływ. Te obszary ziemi, których woda nie dotyka, pozostają jałowe. Dlatego centra w ciele i ich wszystkie wrodzone intuicyjne zdolności, pozostają bezużyteczne, tak długo dopóki oddech ich nie dosięgnie. Poza tym różne choroby, pomimo wszystkich ich oczywistych przyczyn, często mają jedną główną przyczynę, a mianowicie brak swobodnego przepływu oddechu. Wielu operacji można by uniknąć, a sporo chorób można by wyleczyć dzięki znajomości zjawisk związanych z oddechem.

Hinduskie święte rzeki, Ganga i Yamuna, są zewnętrznymi symbolami Jalal i Jamal, dwóch kierunków przepływu oddechu, a miejsce, w którym się spotykają, nazywa się Sangam - potkanie lub jedność, które uważane jest przez Hindusów za najświętsze. Sangam jest spotkaniem tych dwóch przeciwstawnych kierunków przepływu. To spotkanie dwóch kierunków w centrum, które jest nazywane przez sufich Kamal.

Woda podnosi się, przepływa, opada, biegnie zygzakiem a także stoi, jeśli jest wstrzymana. Podobnie jest z oddechem. Każde wyżej wspomniane działanie oddechu ma znaczenie i przynosi konkretny efekt. Nawet woda zmienia swoją moc i magnetyzm podczas przechodzenia przez wyżej wspomniane kierunki. Woda odżywia, ale oddech jest samym życiem. Żaden środek odżywczy nie może być większy i lepszy oddechu. Obecność człowieka rozwiniętego duchowo przynosi, zatem lekarstwo w przypadkach, gdy wszystkie środki zaradcze zawodzą. Woda jest niezbędna do życia, a oddychanie jest jedynym warunkiem życia. Bez tego życie jest niemożliwe. Woda spada z góry, jako deszcz; zatem oddech także pochodzi z góry, choć z innego wymiaru. Woda unosi się jak para, a oddech unosi się wraz z gazami, ale także z radościami lub depresjami. Czysta woda daje zdrowie, czysty oddech daje życie. Woda łączy się ze wszystkim, co się z nią miesza, tak samo jak oddech.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Oddech i magnetyzm

Mechanizm ludzkiego ciała ukazuje układ nerwowy, jako jego główną baterię w której dzięki działaniu oddechu wytwarzany jest magnetyzm. Gdy układ nerwowy przestaje funkcjonować, bateria ta traci swój porządek działania i przestaje funkcjonować prawidłowo. Wiele osób, aby zapewnić baterii układu nerwowego prawidłowe działanie przyjmuje leki i inne medykamenty, które stymulują układ nerwowy. Jednak zamiast dodawać jej mocy, odbierają jej moc, a w konsekwencji układ nerwowy przyzwyczaja się do wszystkich przyjmowanych leków.

Pożywieniem układu nerwowego jest to, co oddech przyciąga z kosmosu. Dotychczasowe odkrycia nauki mówią, że system człowieka dostaje tylko tlen. Mistyk idzie dalej, mówiąc, że nie tylko tlen, ale także życie i inteligencję oraz moc i blask, które sprawiają, że układ nerwowy pozostaje w idealnym porządku. Rezultatem tego jest nie tylko dobre zdrowie, ale także stale wzrastający magnetyzm, który emanuje z człowieka poprzez jego myśli, mowę, ruch i działanie, ładując jego atmosferę magnetyzmem, który go otacza jak fortyfikacja i ochrona przed wszelkimi wpływami, fizycznymi i psychicznymi, w ten sposób czyniąc jego życie pełniejszym.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Subtelne fale oddechu

Wdech pokazuje siłę wchłaniania, która przejawia się we wszystkich żywych istotach i we wszystkich przedmiotach. Wszystkie małe zarazki, robaki, drzewa i rośliny wchłaniają i w ten sposób oddychają. Również we wszystkich żywych istotach i we wszystkich rzeczach istnieje tendencja do wydalania elementów, które do nich nie należą, innymi słowy, tych elementów, które ich system już nie przyswoi. Nie tylko wdychanie i wydychanie przez nozdrza spełnia te dwie funkcje, czyli wchłanianie i wydalanie. Istnieją też drobne fale oddechu pracujące w różnych kierunkach ciała, które wykonują powyższe dwa działania na swój własny sposób i w swoim własnym rytmie i prędkości. Na przykład zdolność do rozciągania i kurczenia się, mrugania oczami, wydalania wody czy wypróżniania się. Kiedy którakolwiek z tych subtelnych fal oddechu działających w dowolnym kierunku ciała przestaje działać, wówczas w tej konkretnej części ciała powstaje choroba, stopniowo rozprzestrzeniając swój wpływ na inne części.

Równowaga w życiu i istnienie człowieka jest utrzymywana przez równowagę wdechu i wydechu. Zasięg bytu człowieka jest tak duży, jak daleko sięga jego oddech. Jeden człowiek żyje pełniejszym życiem, a drugi nie, ponieważ pierwszy oddycha pełniej, a drugi zaś nie. Bardzo często powodem, dla którego dziecko staje się karłem, jest to, że jego zdolności oddechowe nie pozwalają mu w pełni oddychać. Podobnie powodem, dla którego młody człowiek nie rozwija się w pełni, jest to, że nie oddycha prawidłowo. Człowiek również starzeje się szybciej, dlatego, że jego oddech nie jest prawidłowy. Bardzo często osoby, które nie cierpią na żadną szczególną chorobę, czują się zmęczone i pozbawione życia, ponieważ ich oddech nie jest taki, jak powinien.

Duch tworzy ciało fizyczne z siebie samego. Dlatego ciało pomimo całego fizycznego pożywienia całkowicie zależy od życia ducha. Można żyć przez pewien czas bez jedzenia i wody, ale nie można żyć bez oddychania. Jest tak dlatego, bo ciało fizyczne jest zbudowane z ducha i musi oddychać również duchowo, aby istnieć. Oddech nie tylko odżywia ciało fizyczne, ale zapewnia utrzymanie wszystkich płaszczyzn egzystencji człowieka.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Tajemnica Oddechu

Oddech przenika, oddech przesącza się, oddech uderza, oddech absorbuje, oddech ożywia i oddech leczy. Dlatego dusze o wielkich mocach sprawiają, że ich myśli i uczucia przenikają do umysłów i do serc innych. W miarę jak oddech tworzy atmosferę, przenika do sfery i ciał innych, ładując całą atmosferę swoim szczególnym magnetyzmem.

Serca ludzi można porównać do gongów w świątyni. Każde wypowiadane słowo uderza w nie, ale mocą oddechu uderza się w nie bez słowa. To przez oddech człowiek zaraża się chorobami, ale również absorbuje wady i depresje innych, podobnie jak radość i szczęście. Oddech osobowości zdrowych na umyśle i ciele jest ożywiający. Oddech istot duchowych, których miłość i współczucie docierają do innych, w naturalny sposób uzdrawia.

Nie jest przesadą twierdzenie, że tajemnicą całego fenomenu życia jest oddech. Gdy wiedza o oddechu zostaje osiągnięta i dzięki praktyce oddech zostaje opanowany, można obserwować niezwykłe zjawisko tak we wnętrzu jak i na zewnątrz. Bardzo wiele osób pozostaje sceptykami, dopóki nie odkryją tajemnicy oddechu. Kiedy już ją poznają, nazywają ją tak, jak hindusi nazywają ją od wieków, Oddech-Życie.

Hazrat Inayat Khan - Volume XIII -  The Gathas, Part IV - Pasi Anfas: Breath, Gata III

 

Sekret Oddechu

Jest jasne nawet dla tych, którzy nie są wdrożeni w nauki medyczne, że cały mechanizm ciała zatrzymuje się, gdy oddech ustaje. Oznacza to, że niezależnie od tego jak bardzo doskonały może być mechanizm ciała, w przypadku braku oddechu ciało przestaje żyć. Innymi słowy, tym, co jest żywe w ciele, lub co sprawia, że ciało jest żywe, jest oddech. Jak niewielu z nas zdaje sobie sprawę z tego faktu? Żyjemy dzień po dniu, pracujemy, jesteśmy zajęci codziennym życiem, pochłonięci własnymi myślami, zajęci własnymi sprawami, dążeniem do wyznaczonych celów, a jednocześnie ignorujemy podstawową zasadę, na której opiera się całe życie. Jeśli ktoś powie że modlitwa jest bardzo ważną rzeczą, ludzie być może pomyślą: "Tak, to możliwe". Jeśli zaś ktoś powie: "Medytacja to cudowna rzecz", ludzie być może pomyślą: "Tak, coś w tym jest". Ale gdy ktoś powie: "Oddychanie jest wielką tajemnicą", reakcja będzie myślą: „Dlaczego, nigdy o tym nie pomyślałem. O co w tym naprawdę chodzi?”

Z naukowego punktu widzenia, oddychanie oznacza wdychanie i wydychanie powietrza. Kiedy człowiek je wdycha, absorbuje tlen z atmosfery, a kiedy je wydycha, wydala do atmosfery dwutlenek węgla. Gdy zagłębimy się w temat bardziej, dowiemy się, że dzięki oddychaniu pracują płuca i cały układ oddechowy a gazy trawienne zostają popchnięte głębiej zwiększając siłę trawienia. W oparciu o tę zasadę ludzie zaczęli używać oddechu w ćwiczeniach fizycznych, aby uczynić ciało zdrowszym. Od kilku lat ludzie pracujący głosem przywiązują coraz większą wagę do oddechu. W rzeczywistości oddychanie samo w sobie jest głosem, a cały mechanizm wydawania dźwięku zależy od oddychania. Z innej strony, niektórzy lekarze zaczynają już dostrzegać, że wiele chorób związanych z unerwieniem płuc lub różnymi innymi ośrodkami nerwowymi może być leczona przez właściwe oddychanie. Wydaje się, że w nauce następuje ogólne przebudzenie na kwestię oddechu. A ci, którzy praktykowali oddychanie w związku z kulturą fizyczną lub dla poprawy swojego samopoczucia lub usunięcia choroby lub słabości, zauważyli wspaniałe rezultaty. Jak na razie naukowa wiedza o oddechu dotarła do tego miejsca.

Kiedy jednak dochodzimy do tajemnicy oddechu, jest to zupełnie inna dziedzina. Odczuwalny oddech, który nozdrza mogą poczuć, jako wdychane i wydychane powietrze, jest tylko efektem oddychania. Nie jest to oddech. Mistyczny oddech jest tym strumieniem, który wynosi powietrze na zewnątrz i wprowadza je do środka. Powietrze można poczuć, strumienia nie, strumień jest niezauważalny. Jest on swoistego rodzaju subtelnym prądem elektrycznym lub eterycznym magnetyzmem, którego strumień wpływa i wypływa, zmuszając powietrze do działania. To właśnie to, mistyk nazywa Nafs, czyli jaźnią. Oddech jest jaźnią, jaźnią człowieka. Ponadto Atman oznacza duszę, a po niemiecku to samo słowo oznacza oddychanie. Obrazuje to, że śladów duszy, należy szukać w oddechu.

Naturalnie, oddech, będąc jaźnią, to nie tylko powietrze, które człowiek wydycha, ale jest to strumień, który, według mistyków, płynie z planu fizycznego do wewnętrznego. Jest to strumień, płynący przez ciało, umysł i duszę, który dotyka najgłębszej części życia, strumień który powraca, nieprzerwany strumień nieustannie płynący tam i z powrotem. To daje zupełnie inne wyjaśnienie czym jest oddech. Pokazuje znaczenie czegoś, co bardzo niewielu ludzi uważa za ważne i sprawia, że człowiek zaczyna rozumieć, że najważniejszą częścią istnienia jest oddech, który dociera do najgłębszej części życia, ale także dociera na zewnątrz, na powierzchnię, czyli dotyka planu fizycznego. Kierunek oddechu znajduje się w wymiarze, którego dzisiejsza nauka nie jest w stanie rozpoznać, wymiarze, który przez mistyków jest rozpoznawany, jako wymiar „wewnątrz”.

Pewnego razu dawałem wykład w Anglii, a wśród publiczności był bardzo znany naukowiec. Po wykładzie podszedł do mnie i powiedział: „To wszystko jest bardzo interesujące, ale jest jedna rzecz, która mnie zastanawia. Nie mogę zrozumieć słowa "wewnątrz". Co masz na myśli? Wewnątrz ciała? Możemy poznać tylko wnętrze ciała.” To pokazuje trudność w osiągnięciu wspólnego zrozumienia pomiędzy nauką i mistycyzmem. Pewnego dnia zostanie to przezwyciężone. To tylko chwilowa trudność.

Aby dać filozoficzne wyjaśnienie tego wymiaru, można wziąć za przykład oczy. Co jest w nich takiego, że mogą pomieścić w sobie horyzont szeroki na wiele mil? Oczy są tak małe, a mogą pomieścić w sobie tak duży horyzont. Gdzie on się mieści? Mieści się „wewnątrz”. To jedyny przykład, jaki można podać. Jest to wymiar, którego nie da się zmierzyć, ale który pozwala pomieścić w sobie to, co jest przestrzenią. Percepcja oka nie jest uznawanym wymiarem, ale jest to wymiar. W taki sam sposób można powiedzieć że istnieje wymiar umysłu. Człowiek może mieć głębokie myśli i dogłębnie odczuwać. Może być świadomym życia i jednocześnie mieć głębszą świadomość, ale nie może go określić, ponieważ ten wymiar jest abstrakcyjny. Jeśli istnieje jakieś odpowiednie słowo które go określa to: „wewnątrz”. Przez ten wymiar płynie strumień od najgłębszego planu do fizycznego i tam utrzymuje życie. Dlatego można powiedzieć, że oddech jest duszą, a dusza jest oddechem. Ważne jest, aby zrozumieć, że oddychanie nie jest liniowe, nie jest jak prosta linia wchodząca i wychodząca w ten sam sposób, jak się to często wyobraża. Naprawdę odbywa się to na planie koła, okręgu. Krąg rozpoczyna się w nozdrzach i tam też zakańcza swój obieg.

Kolejną rzeczą, która pomoże w zrozumieniu czym jest oddech, jest przykład elektrycznej spirali, która żarzy się tworząc poświatę. Ciepło i światło nie są zamknięte w tej poświacie, ale ją otaczają. W ten sam sposób promieniowanie kręgu oddechu, przepływa przez ciało, docierając do każdej jego części.

Kolejną zasadą, którą możemy zauważyć jest to, że w zależności od kierunku, jaki obiera sobie strumień oddechu, przynosi on inne działanie i inny skutek. Na przykład, kurczenie się, rozciąganie, mruganie, wszystkie te działania są skutkiem oddechu zmierzającego w różnych kierunkach. Podobnie jest z każdą inną naturalną czynnością wykonywaną w ciągu dnia, jak kaszlenie, ziewanie, głębokie wzdychanie, to wszystko są różne działania oddechu. Poza tym, zdolność do jedzenia i picia, zdolność do wydalania z ciała wszystkiego, co niepotrzebne w organizmie, są wynikiem różnych kierunków działania oddechu. A jeśli oddech nie działa w jednym z kierunków, to ta konkretna aktywność ciała zostaje zatrzymana. Jest to dziedzina nauki, która nie została jeszcze zbadana przez naukowców i lekarzy. Im bardziej będzie ona zgłębiana, tym mniej będzie potrzeby wykonywania operacji i wielu innych strasznych rzeczy, które lekarze muszą robić lub podawać swoim pacjentom. Również skłonności do chorób płuc, ból porodowy czy przedwczesna śmierć, wszystko to będzie do uniknięcia, gdy nauka o oddechu będzie dobrze poznana przez dzisiejszych naukowców i praktykowana przez ogół społeczeństwa.

Obraz Boga i dusz można porównać do obrazu słońca i jego promieni. Promienie nie różnią się od słońca; słońce nie różni się od promieni. Jednak jest tylko jedno słońce, a wiele promieni. Promienie nie mają własnego istnienia, są tylko wynikiem jego działania. Nie są oddzielną częścią słońca, a jednak wydaje się, że jest ich całe mnóstwo. Jedyne słońce jest koncepcją jednego centrum. Podobnie jest z Bogiem i człowiekiem. Czym jest Bóg? Duchem, który emituje różne promienie, a każdy promień jest duszą. To oddech jest strumieniem, który jest promieniem, pochodzącym od Słońca, które jest boskim duchem. Ten promień jest znakiem życia. Czym jest ciało? Ciało jest tylko okryciem dla promienia. Kiedy promień opuści okrycie, ciało staje się martwe.

Istnieje jeszcze jedno okrycie, którym jest umysł. Różnica między umysłem a sercem jest taka jak różnica pomiędzy powierzchnią a głębią. Powierzchnia serca, jest umysłem, a głębią umysłu, jest serce. Umysł wyraża zdolność myślenia, serce zdolność czucia. Jest to wewnętrzna powłoka. Powłoka otaczająca oddech. Dlatego, jeśli promień, który jest oddechem, opuścił ciało, nadal istnieje, ponieważ ma dodatkową powłokę, wewnętrzną powłokę. Zewnętrzną powłoką było ciało, wewnętrzną powłoką jest umysł. Oddech nadal istnieje, a jeśli zagubi się w tej powłoce, nazywanej umysłem, to jest jeszcze inna subtelniejsza, zwana duszą. Oddech przepływa przez wszystkie trzy: ciało, umysł i duszę.

Patrząc z tego punktu widzenia, zrozumiemy, że człowiek nigdy nie był oddzielony od Boga i że z każdym oddechem człowiek dotyka Boga. Jest on połączony z Bogiem przez strumień oddechu. Tak jak ludzie czerpiący wodę ze studni, sznur jest w ich rękach, a dzban wody w studni. Dzban jest pełen wody, ale lina jest w ręku człowieka. Z jednej strony w naszej duszy jest obecny boski duch, jest to promień boskiego słońca, podczas gdy na drugim końcu jest to, co nazywamy oddechem. Widzimy tylko, że sięga do pewnego miejsca ale nie dalej, ponieważ tylko wyższa część ciała fizycznego sięga wyższych poziomów. Oddech płynie tam, ale nie widzimy działania oddechu. Działanie oddechu w naszym ciele jest ograniczone, ale w rzeczywistości ten strumień, ten oddech, łączy ciało z boskim duchem, łącząc Boga i człowieka w jednym nurcie.

Głównym strumieniem naszego umysłu jest oddech. To dlatego oddychamy nie tylko przez ciało, ale także przez umysł i duszę. Co więcej, śmierć jest tylko odejściem ciała od głównego strumienia, który nazywamy oddechem. Jeśli ciało odejdzie, to umysł nadal czerpie z tego strumienia, a jeśli umysł żyje, to człowiek też żyje. To jest dowód na życie po śmierci. Wielu powie: „Jakże nieciekawe musi być życie po śmierci bez indywidualności, własnego ciała, tylko jako umysł”. Ale to umysł stworzył to ciało. Umysł jest bardziej samowystarczalny niż możemy sobie wyobrazić. Umysł znajduje się w sferze, w której ma własne ciało, tak jak to ciało fizyczne znajduje się w sferze fizycznej. Ciało umysłu jest samo wystarczalne i nawet bardziej wytrzymałe niż ciało, które mamy w świecie fizycznym, a to dlatego, że ciało fizyczne jest bardzo ograniczone i podlega śmierci i rozkładowi. Ciało umysłu, które jest eteryczne, żyje dłużej, ponieważ jest mniej zależne od pożywienia i wody. Utrzymywane jest przy życiu bardziej przez oddech niż przez cokolwiek innego. Jesteśmy utrzymywani przy życiu nawet w tym świecie fizycznym głównie przez oddech, chociaż uznajemy chleb i wodę oraz inne produkty żywnościowe za nasze pożywienie. Gdybyśmy tylko wiedzieli, że chleb I woda nie stanowią nawet setnej części naszego pożywienia w porównaniu z tym, jaką rolę pełni oddech w naszym życiu. Nie możemy istnieć nawet pięć minut bez oddechu, ale możemy żyć bez jedzenia nawet przez wiele dni.

Ponieważ oddech ma tak wielkie znaczenie, największe możliwe znaczenie, oczywistym jest, że sposobem na wprowadzenie porządku i harmonii w naszym ciele, na wprowadzenie porządku i harmonii w naszym umyśle, na harmonizację umysłu z ciałem oraz na harmonizację ciała i umysłu z duszą, jest oddech. To właśnie rozwój oddechu, wiedza o oddechu, praktyka oddechu pomagają nam wyjść na prostą, dostroić się, zaprowadzić porządek w naszej istocie. Całkiem sporo ludzi ćwiczy oddech, bez odpowiedniego przewodnictwa i wiedzy. Rok za rokiem praktykują ale osiągają bardzo słabe wyniki. Dla wielu z nich ma to zły wpływ na stan ich umysłu i bardzo często zdarza się że przez niewłaściwe oddychanie małe żyłki w mózgu i klatce piersiowej zostają uszkodzone. Wielu doświadczyło tych efektów przez nieprawidłowy oddech. Trzeba być bardzo ostrożnym. Ćwiczenia oddechowe należy wykonywać w prawidłowy sposób lub w ogóle ich nie wykonywać.

Nie jest możliwym wymienienie absolutnie wszystkich rzeczy, które można osiągnąć z pomocą oddechu. Jeśli w dzisiejszym świecie jest ktoś, kto będąc na ziemi jest świadectwem wewnętrznych planów egzystencji, jeśli jest ktoś, kto naprawdę potrafi komunikować się z wyższymi poziomami, kto potrafi przekonać samego siebie do idei życia w zaświatach i do tego, jak będzie ono wyglądało, to takie osoby są na pewno mistrzami oddechu, nie zaś studenci studiujący intelektualne teksty.

Jogini nauczyli się bardzo wiele o tajemnicy oddechu obserwując węże, dlatego uważają węża za symbol mądrości. Sziwa, władca Joginów, ma na szyi naszyjnik z symbolem węża. Jest on symbolem tajemnicy i mądrości. W lasach krajów tropikalnych, zwłaszcza w Indiach, występują kobry, które śpią przez sześć tygodni, a potem pewnego dnia kobra budzi się i zaczyna głębiej oddychać, bo jest głodna, chce jeść. Jej myśli przyciągają ofiary z dowolnego miejsca, nawet z bardzo daleka. Oddech kobry jest tak magnetyczny, że ofiara jest przyciągana jakby była bezwolna. Przyciągane jest ptactwo, jelenie i inne zwierzęta. Przyciąganie ofiary jest tak silne, że nawet zwierzęta znajdujące się w powietrzu mogą wpaść prosto do jej pyska. Wąż nie podejmuje żadnego wysiłku. Po prostu oddycha, otwiera pysk, a jego ofiara trafia do niego, po czym wąż znów odpoczywa przez sześć tygodni.

Wąż, w dodatku, jest tak silnie zbudowany, że bez skrzydeł lata i bez stóp chodzi. Poza tym, jeśli istnieje jakieś zwierzę, które można nazwać najzdrowszym ze wszystkich zwierząt, jest to wąż. Nigdy nie choruje. Zanim zacznie chorować, umiera, i żyje bardzo długo. Ludzie żyjący w krajach tropikalnych mówią, że kobry mogą się zemścić nawet po dwunastu latach. Jeśli raz uderzysz kobrę, zawsze będzie pamiętała. To pokazuje jaką ma pamięć i umysł. Do kobry przemawia również muzyka, podobnie jak muzyka przemawia do inteligentnych ludzi. Im mniej inteligentny jest człowiek, tym muzyka mniej do niego przemawia. Muzyka jest ściśle związana z inteligencją. To pokazuje, że oznaki inteligencji, mądrości i władzy są widoczne w kobrze.

Mistycy badali życie kobry i odkryli dwie wspaniałe rzeczy. Jedną z nich jest to, że nie marnuje ona energii. Ptaki latają do momentu, aż się zmęczą, zwierzęta biegają to tu to tam. Kobra tego nie robi. Robi jamę, w której żyje i odpoczywa. Zna najlepszy sposób na odpoczynek, odpoczynek, który może trwać tak długo, jak zechce. My nie umiemy tego robić. Ludzie, ze wszystkich stworzeń, wiedzą najmniej o odpoczynku. Umiemy tylko pracować, a nie o odpoczywać. Przywiązujemy wielką wagę do pracy, ale nigdy do odpoczynku, a to dlatego, że nie widzimy niczego ważnego w odpoczynku, za to wszystko, co ważne widzimy w pracy. Działania odpoczynku nie dostrzegamy.

Poza tym, pojemność oddechu kobry jest taka, jakiej nie wykazują żadne inne stworzenia. Pojemność ta rozciąga się w linii prostej przez całe ciało. Strumień powietrza, który otrzymuje z przestrzeni i który przez nią przepływa, nadaje jej lekkość i energię oraz blask i moc. W porównaniu z kobrą wszystkie inne stworzenia są niezręcznie zbudowane. Skóra kobry jest tak bardzo miękka i o tak jedwabistej konsystencji, że w jednej chwili może zrzucić swoją skórę i ukazać nową, tak jakby narodziła się na nowo. Mistycy wyciągnęli z tego naukę. Mówią: „Musimy wyjść z naszego ciała tak jak kobra wychodzi ze swojej skóry. Musimy wyjść z naszych myśli, idei, uczuć, tak jak kobra wychodzi ze swojej skóry”. Mówią: „Musimy być w stanie oddychać tak samo rytmicznie, kontrolować nasz oddech, jak kobra. Musimy być w stanie odpocząć i zrelaksować się w taki sam sposób jak kobra. Będziemy mogli wtedy osiągnąć wszystko, czego pragniemy”. Jak powiedział Chrystus: „Szukajcie najpierw Królestwa Bożego... a wszystko będzie wam dodane”. Te same rzeczy, które otrzymuje kobra, wszystko, czego ona potrzebuje, może być dane również człowiekowi, jeśli tylko nie będzie się nimi zamartwiał. Jak powiedział Sadi: „Ty, który jesteś mną, martwisz się tak bardzo o rzeczy, których potrzebujesz, ale wiedz, że Jedyny, który pracuje dla twoich potrzeb, nieustannie dla nich pracuje. Jednak martwisz się o nie, bo to twoja choroba, twoja pasja, sprawia, że martwisz się cały czas!”

Kiedy uważniej przyjrzymy się życiu, zauważymy to samo. Nasza troska o rzeczy wydaje się być naszą naturą, naszą cechą. Nic na to nie poradzimy. Martwienie się stało się tak wielką częścią naszej natury, że gdybyśmy się nie martwili, to wątpilibyśmy, czy naprawdę żyjemy! To dlatego mistycy od tysięcy lat uczą się kontroli oddechu, utrzymywania go w równowadze, utrzymywania jego rytmu, rozszerzania go, przedłużania, pogłębiania i centralizacji. Dzięki temu udało się osiągnąć niezwykłych rzeczy. Wszyscy sufi w Persji, Egipcie, Indiach byli wielkimi mistrzami oddechu. Są mistrzowie, którzy z każdym wdechem i wydechem, który biorą stają się bardziej świadomi swojej duchowej realizacji. Z każdym oddechem napływa do nich świadomość planu ich duchowej realizacji.

Dla człowieka, który naprawdę wie, jak pracować z oddechem, jeśli nie jest leniwy, nie istnieje nic, czego nie mógłby osiągnąć. Nie może stwierdzić, że coś jest niemożliwe. Wymaga to tylko pracy. Nie jest to tylko kwestia poznania teorii, ale także jej zrozumienia. Dlatego adepci, mistycy, nie uważają oddychania tylko za naukę lub ćwiczenie, ale uznają je za rzecz najświętszą, tak świętą jak religia. Aby osiągnąć ten poziom oddechu, nauczyciele narzucają dyscyplinę.

Sprawia to jednak dużą trudność. Podczas moich podróży, kiedy mówiłem o niniejszych rzeczach, odkrywałem, że ludzie czasem przychodzą z przyjętymi z góry założeniami. Są chętni do nauki, ale nie chcą dyscypliny. Ale przecież dyscyplina istnieje w wojsku, w fabryce, jest pewna dyscyplina w biurze, czy w trakcie studiowania na uniwersytecie, wszędzie tam jest. Jednak w duchowej materii ludzie jej nie chcą, sprawia im ona trudność. Tak mało ją poważają, że nie chcą się poświęcać. To dlatego, że nie wiedzą do czego to wszystko prowadzi i nie mają żadnej wiary. Poza tym powstało sporo fałszywych metod, które nauczane są tu i tam, a ludzie komercjalizują to, co jest najświętsze. W ten sposób najwyższy ideał zostaje sprowadzony do najniższego poziomu. Nadszedł jednak czas, aby prawdziwa istota została przedstawiona, poważnie przestudiowana, doświadczona i zrealizowana przez praktykę.

Hazrat Inayat Khan - Volume IV -  Mental Purification and Healing,
Part III: Mental Purification, Chapter XV

 

Uzdrawianie przez oddech

Uzdrowiciel musi wiedzieć przede wszystkim, że oddech jest samą esencją życia, jego dawcą i nośnikiem. Można przez jakiś czas żyć bez jedzenia, ale bez oddychania nie można przeżyć nawet kilku minut. To dowodzi, że zdolność do podtrzymania życia, jaką oddech wnosi do ludzkiego życia, jest dużo większa i dużo ważniejsza od jakiegokolwiek pokarmu na ziemi. Każdy atom ludzkiego ciała promieniuje, a jeśli ciało jest blaskiem, to oddech jest ogniem i tak jak blask przynależy do ognia, tak ciało przynależy do oddechu. Póki mieszka w nim oddech, póty ono żyje. Gdy oddech je opuszcza oznacza to śmierć dla całego jego piękna, mocy i skomplikowanego mechanizmu. Oto, dlaczego oddech świętej osoby może magnetyzować wodę, chleb, mleko, wino, owoce albo kwiaty.

Rozwinięty duchowo oddech będzie przejawiał uzdrawiające działanie na każdą bolącą część ciała, na którą spłynie. Jeśli człowiek wie jak pokierować oddechem, to nie ma lepszego sposobu, niż uzdrawianie właśnie nim. We wszystkich różnorakich metodach uzdrawiania oddech jest rzeczą podstawową, ponieważ w oddechu kryje się strumień życia.

Hazrat Inayat Khan - Volume IV -  Mental Purification and Healing,
Part II: Healing, Chapter IV - The Application of Healing Power

 

Oddech

Oddech jest podstawową mocą potrzebną w uzdrawianiu. Wszelkie manifestacje magnetycznych strumieni pochodzące z koniuszków palców, ze spojrzenia i z otworów skóry są pośrednimi manifestacjami oddechu. Siła oddechu jest tym, co daje magnetyczną moc wszystkim jego różnorakim aspektom. Słabość oddechu powoduje słabość umysłu i ciała, a moc oddechu oznacza siłę ich obu. Człowiekowi nie może zabraknąć energii i magnetyzmu, gdy jego oddech jest pełen energii. Dlatego przed rozwinięciem innych metod uzdrawiania należy najpierw rozwinąć moc oddechu...

Hazrat Inayat Khan - Volume IV -  Mental Purification and Healing,
Part II: Healing, Chapter III - The Development of Healing Power

 

Oddech

Oddech jest esencją i podstawową mocą, która pomaga w uzdrawianiu. Istnieje uzdrawianie bezgłośne, uzdrawianie przez koncentrowanie spojrzenia, przez trzymanie palcami bolącego miejsca, przez pocieranie go, przez falowanie rękami nad bolącą częścią ciała, przez dotykanie ciała i bezdotykowo, ale za tymi wszystkimi sposobami stoi jedna działająca moc, jest to moc oddechu. Można ją rozwijać przez ćwiczenia oddychania. Kiedy oddech został już tak rozwinięty, że stwarza pewien nastrój wokół uzdrowiciela, wtedy nawet sama jego obecność uzdrawia. Moc oddechu można rozwijać fizycznymi ćwiczeniami, przez regularne ćwiczenie oddechu, czyste życie i przez koncentrację...

Hazrat Inayat Khan - Volume IV -  Mental Purification and Healing,
Part II: Healing, Chapter I - The Main Aspects of Healing